Anka, to już trzy i pół roku – interpretacja i analiza

Autorem wiersza „Anka, to już trzy i pół roku” jest Władysław Broniewski. Utwór należy do cyklu poświęconego Joannie Broniewskiej, nazywanej Anką – była to córka poety, która zmarła w 1954 roku.

Z tekstu dowiadujemy się, że od tej tragedii minęło już sporo czasu – dokładnie trzy i pół roku. Sam podmiot liryczny (tutaj tożsamy z poetą), mówi: „długo ogromnie”. Ból opuszczonego ojca jednak nie przeminął. Wszystko przypomina o tej, która odeszła.

W dalszych wersach wyczuć można wyraźne nawiązanie do „Trenów” Jana Kochanowskiego. Mistrz Jan z Czarnolasu również cierpiał po stracie córki, jednak wiara i filozofia pomogły pogodzić mu się z przemijaniem ukochanych. Broniewski nie potrafi odnaleźć pociechy w religii – i nie chce takiej pociechy, ponieważ uznaje ją za zwodniczą, nieautentyczną:

nie widzę cię w żadnym niebie
i nie chcę takich nieb!

A możę to akt buntu przeciw Bogu, który stworzył tak zły świat?

Jednak również ateistyczna filozofia nie pomaga.

Żadna tu filozofia
sprawy tej nie zgładzi

Człowiek niewierzący może pogodzić się z myślą o odchodzeniu wszystkich – jednak poeta zwraca uwagę, że łatwo to uczynić, gdy opuszcza nas osoba wiekowa. Jednak śmierć dziecka –nawet dorosłego, jak Anka –wykracza poza to, co bylibyśmy skłonni uznać za naturalny porządek rzeczy.

Niepokój egzystencjalny oddaje ostatni fragment wiersza:

Powiedz, czyś ty naprawdę była,
bo ja jestem...

Poeta uznaje, że nie ma życia po śmierci – jego córka więc już nie istnieje. Należy do przeszłości, która przeminęła – i można się zastanawiać, czy kiedykolwiek istniała naprawdę. Ale takie refleksje mogą przyjść również, gdy chodzi o nas samych. Jeśli jesteśmy pogrążeni w bólu i tęsknocie, to czy można powiedzieć, że naprawdę żyjemy? Dla Broniewskiego niejako prawdziwą rzeczywistością jest świat, w którym istnieje jego córka – a skoro tego świata już nie ma, to gdzie tak naprawdę trwa poeta?

Forma utworu (kilka informacji):
– układ rymów abab
– apostrofa
– urwane zdania (próba oddania emocji)