Germinal – opracowanie, interpretacja, bohaterowie

Geneza

„Germinal” Emila Zoli powstał w 1885 roku. Była to trzynasta część cyklu o rodzie Rougon-Macquartów. Tytuł zaczerpnął pisarz z francuskiego kalendarza i znaczy on mniej więcej tyle, co „wiosna”.

Czas i miejsce akcji

Akcja powieści rozgrywa się w połowie XIX wieku w północnej Francji, w miasteczku Montsou.

Problematyka

„Germinal” to powieść o tematyce społeczno-politycznej. Głównym problemem dzieła jest ciężki los klasy robotniczej (górników), która próbuje przetrwać w okresie żarłocznego kapitalizmu. Wszechobecna nędza, głód i brak perspektyw stają się przyczyną rozprzestrzeniającej się patologii. W pędzie za kawałkiem chleba ludzie zatracają podstawowe wartości. Normą staje się wykorzystywanie seksualne kobiet, akceptowanie przemocy i alkoholizmu. Rodzący się ruch socjalistyczny nie przynosi jednak oczekiwanego wyzwolenia.

Główny bohater powieści, Stefan, agitator Międzynarodówki, ma wprawdzie dobre intencje, jednak głoszone przez niego idee doprowadzają jedynie do pogorszenia i tak ciężkiej doli górników. Strajk nie owocuje podniesieniem pensji, ale masowymi zwolnieniami, powszechną nędzą, a nawet śmiercią protestujących, którzy giną od strzałów żandarmów podczas demonstracji.

Najważniejsi bohaterowie

Stefan Lantier – młody mężczyzna, potomek rodziny Rougo-Maquart, który przybywa do Montsou w poszukiwaniu zatrudnienia. Poprzednią posadę maszynisty utracił za pobicie szefa. Znajduje pracę w kopalni i dom u państwa Maheu. Zakochuje się w Katarzynie Maheu. Jego agitacja socjalistyczna doprowadza do wybuchu strajku i katastrofy na kopalni. Sam cudem zostaje uratowany po zawale szybu i wyjeżdża do Paryża.

Pan Maheu – górnik w wieku 42 lat, ojciec ośmiorga dzieci, pracuje w kopalni. Przygarnia do swojego domu Stefana, ginie podczas demonstracji robotników

Pani Maheu – matka ośmiorga dzieci, po śmierci męża i dzieci zatrudnia się w kopalni.

Katarzyna Maheu – córka państwa Maheu wieku 15 lat, pracuje w kopalni. Jest związana z brutalnym Chavalem, który zamęcza ją napadami zazdrości. Katarzyna umiera z głodu po zawale szybu w kopalni. Przed śmiercią wyznaje miłość Stefanowi.

Chaval – mężczyzna (25 lat), kochanek Katarzyny. Pracuje w kopalni Jean-Bart, gdzie ma doprowadzić do wybuchu strajku, jednak przekupiony stanowiskiem sztygara, rusza do pracy. Zostaje wyszydzony przez tłum strajkujących, za co mści się, wzywając żandarmerię. Po katastrofie w kopalni zostaje uwięziony wraz z Katarzyną i Stefanem. Chce zmusić dziewczynę do stosunku na oczach Lantiera. Stefan zabija go uderzeniem w głowę.

Rasseneur – właściciel szynku, ma poglądy socjalistyczne, ale sprzecza się ze Stefanem. Staje w obronie Stefana, broniąc go przed linczem.

Suwarin – mechanik, Rosjanin, w przeszłości chciał zamordować cara. Doprowadza do katastrofy kopalni.

Maigrat - bezduszny kupiec, w zamian za udzielenie kredytu wykorzystuje seksualnie kobiety z miasteczka. Ginie w czasie demonstracji, uciekając przed tłumem.

Mouqette – piękna dziewczyna, pracuje w kopalni, słynie z rozwiązłości. W czasie demonstracji zasłania swoim ciałem Katarzynę i ginie od postrzału.

Hannebau – dyrektor kopalni, zdradzany przez żonę. Nie dochodzi do porozumienia ze strajkującymi.