Unikalne i sprawdzone teksty

Przemiana Raskolnikowa – droga od zbrodni do odkupienia

Najważniejszym problemem powieści Fiodora Dostojewskiego „Zbrodnia i kara” jest wewnętrzna metamorfoza głównego bohatera, Rodiona Raskolnikowa. Ze skrajnego racjonalisty, który decyduje się na dokonanie strasznej zbrodni w imię wymyślonych przez siebie wyższych celów, zmienia się on w człowieka ceniącego każde ludzkie życie i wierzącego w siłę miłości.

W momencie rozpoczęcia akcji powieści Raskolnikow jest młodym studentem prawa, który próbuje przetrwać w wielkim Petersburgu bez grosza przy duszy. Rodion wynajmuje skromny pokój, jednak od kilku miesięcy zalega z czynszem, nie stać go na porządne ubranie i godny posiłek. Wydaje się jednak, że bieda nie zajmuje Raskolnikowa tak bardzo jak rozmyślania filozoficzne. Rodion jest skrajnym racjonalistą i ateistą. Nie wierzy w istnienie metafizycznej siły kierującej ludzkim życiem, rozważa natomiast twarde prawa historii i dochodzi do własnych wniosków. Uważa mianowicie, że dziejowy postęp dokonuje się dzięki jednostkom wybitnym, które nie wahają się wziąć spraw we własne ręce i wznoszą się ponad obowiązujące moralne przesądy.

Osoby takie w imię powszechnego dobra mogą ważyć się nawet na dokonanie zbrodni, posiadają bowiem specjalne prawa. Sam Rodion ma nadzieję, że należy właśnie do tych wybitnych jednostek, dlatego decyduje się zamordować starą lichwiarkę, kierując się przy tym szczytną motywacją. Bohater żywi przekonanie, że jego czyn będzie sprawiedliwym wyrokiem na nieuczciwej kobiecie wyzyskującej biednych, a ponadto, że podzieli się jej majątkiem z ubogimi. Plan Rodiona pod względem zasad logiki nie budzi wątpliwości. Okazuje się jednak, że dokonanie zbrodni całkowicie wytrąca Raskolnikowa z równowagi.

Bohater niespodziewanie dla samego siebie zaczyna zachowywać się irracjonalnie. Z mieszkania Alony Iwanowny kradnie jedynie kilka przedmiotów, a potem chowa je i zupełnie o nich zapomina. Swoją nadwrażliwością i dziwnym zachowaniem ściąga na siebie uwagę policji. Popada w paranoję, błąka się bez celu po mieście i wydaje mu się, że wszyscy wiedzą o tym, co zrobił. Na kilka dni zapada nawet na ciężką chorobę i nieprzytomny leży w gorączce. Wszystkie te psychiczne i fizyczne dolegliwości Raskolnikowa świadczą o tym, że Rodion pomylił się co do samego siebie. Uważał, że człowiek może bez konsekwencji zabić drugiego człowieka, tymczasem okazało się, że oprócz rozumu istota ludzka posiada również inną, tajemniczą instancję kierującą jego postępowaniem.

Kiedy Raskolnikow wyznaje swoją winę Soni Marmieładowej, twierdzi, że nie ma żadnych wyrzutów sumienia, lęka się jedynie drobiazgowych policyjnych przesłuchań. Wszystko, co dzieje się z młodym studentem, przeczy jednak jego samoocenie. W Rodionie odzywa się coś, czego istnienia nie brał pod uwagę – sumienie. W snach nawiedzają go krwawe wizje własnej zbrodni, a na ulicy prześladuje studenta urojona anonimowa osoba nazywająca go zbrodniarzem. Można przypuszczać, że jest to projekcja wnętrza samego Rodiona.

Raskolnikow długo jednak nie pojmuje tego, co zrobił i nie nazywa swojego czynu zbrodnią. Na policji przyznaje się do winy, ponieważ nie rozumie, co się z nim dzieje i jest skrajnie wyczerpany ciągłym napięciem; chce to po prostu zakończyć. Prawdziwa przemiana zachodzi w nim dopiero podczas pierwszego roku syberyjskiej katorgi. „Zamiast dialektyki przyszło życie i w świadomości musiało się wypracować coś zupełnie innego” – czytamy w powieści.

Tym, co ostatecznie przyczynia się do metamorfozy Rodiona jest ciężka praca i miłość Soni. Dziewczyna reprezentuje rację serca, w swoim życiu kieruje się wartościami chrześcijańskimi i akceptuje cierpienie, a nawet widzi w nim ukryty sens. Szczególnie znacząca jest scena, w której dziewczyna ofiaruje ukochanemu krzyżyk, symbol odkupienia. Wymowną symbolikę ma również Ewangelia, po którą sięga Raskolnikow, a szczególnie fragment o zmartwychwstaniu Łazarza. Zrozumienie własnej winy i konieczności kary przywracającej zachwiany porządek moralny, które spływają na Rodiona, stanowią o jego wewnętrznym zmartwychwstaniu.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Motyw walki narodowo-wyzwoleńczej...

Historia Polski jest zagadnieniem skomplikowanym. Od dwóch wieków Polacy spierają się o sens lub szanse poszczególnych posunięć politycznych i wojskowych...

Sokół jako nowela – opracowanie....

„Dekameron” Giovanniego Boccaccia uważany jest za jedno z najważniejszych i najbardziej inspirujących dzieł doby renesansu. Wyrafinowana kompozycja bogata i zróżnicowana...

Portret ojca w literaturze. Przedstaw...

Ojciec to figura istotna w życiu każdego człowieka. I dzisiaj większość ludzi przytaknie takiemu sformułowaniu a co dopiero w poprzednich wiekach – trzeba przecież...

Boże Narodzenie w Bullerbyn –...

Święta Bożego Narodzenia to magiczny czas kiedy zapominamy o toczących się w ciągu całego roku waśniach sporach podziałach i kłótniach. To jedno z najważniejszych...

Napisz list od Jima do Helen lub...

Droga Helen! Wciąż nie mogę otrząsnąć się po tym co spotkało nas w sobotni wieczór. Dzień który miał dla mnie wyjątkowe znaczenie okazał się być dniem...

Co to znaczy „być sobą”? Rozwiń...

Współczesny człowiek często słyszy radę by „być sobą”. Zachęcają nas do tego pisarze aktorzy dziennikarze. Często sprawiać to może zabawne wrażenie...

Konrad Wallenrod jako powieść...

Powieść poetycka jest gatunkiem literackim charakterystycznym dla romantyzmu czyli epoki w której powstała. Za jej ojców powszechnie uznawani są Walter Scott...

Bohater romantyczny – charakterystyka...

Definicja Bohater romantyczny to jednostka szczególna wyróżniająca się spośród otaczającego ją społeczeństwa. Zbiór cech postaci tego typu...

Historia wojny trojańskiej –...

Tetyda boginka morska była niezwykle piękna więc o jej rękę ubiegali Zeus i Posejdon. Jednakże ciążyła nad nią przepowiednia że urodzi ona syna który będzie...