Unikalne i sprawdzone teksty

Przedśpiew – interpretacja i analiza wiersza

Wiersz „Przedśpiew” Leopolda Staffa pochodzi z tomu „Gałąź kwitnąca” (1908). Tekst stanowi poetyckie credo artysty. Poeta wypowiada się w nim bowiem na temat roli poezji, ale także powołania każdego człowieka. Podmiot tekstu mówi w pierwszej osobie liczby pojedynczej, jest to poeta, który określa siebie za pomocą długiej, kunsztownej peryfrazy: „czciciel gwiazd i mądrości”, „miłośnik ogrodów”, „wyznawca snów i piękna”.

Już w tych pierwszych słowach wiersza widać, że Staff odwołuje się do dwóch porządków: natury i kultury. Bliski jego poetyckiej myśli jest antyk ze swoją wielką filozofią i pochwałą piękna. Poeta to niejako wybraniec bogów, powiada Staff, jednak nie oznacza to, że los oszczędza mu goryczy i smutku. Wręcz przeciwnie, podmiot podkreśla wyraźnie:

Znam gorycz i zawody, wiem, co ból i troska,

Złuda miłości, zwątpień mrok, tęsknot rozbicia

Właśnie owe doświadczenie uprawniają poetę do stworzenia własnej filozofii, którą jest bezwarunkowa pochwała życia. Podmiot podkreśla, że jego los polega na nieustannej wędrówce.  Osoba mówiąca to zatem homo viator – wieczny podróżnik zadziwiony światem i jego naturą. Droga zostaje przywołana w wierszu jako metafora życia, natomiast metaforą dobrych i złych doświadczeń jest dzban, w którym mieszczą się wino i łzy.

W wierszu dochodzą do głosu akcenty chrześcijańskie. Podmiot głosi bowiem franciszkańską pochwałę życia, wyrażającą się w zespoleniu z każdą najmniejszą cząstką przyrody. Ponadto Staff wyraźnie propaguje antyczną filozofię stoicyzmu, naucza bowiem, że „w łzach” należy widzieć „słodycz smutną”, a „dobroć chorą w grzechu”. Mówi również o sobie, iż jest „pogodny mądrym smutkiem i wprawny w cierpieniu”. Łączenie owych sprzecznych elementów życia wyraża za pomocą efektownych oksymoronów.

Wiersz stanowi zatem wykładnię poetyckiej koncepcji Staffa. Uważa on mianowicie, że rolą poety jest głoszenie piękna świata i propagowanie franciszkańskiej idei miłości. Poeta powinien również uświadamiać, iż szczęście i cierpienie stanowią nieodłączne składniki życia, dlatego najważniejsze jest zachowanie postawy uczuciowej równowagi w każdych okolicznościach.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Rozmowy z katem – streszczenie...

Kazimierz Moczarski żołnierz AK został aresztowany przez władze komunistyczne. Te by dodatkowo go upokorzyć osadziły go w jednej celi z Jurgenem Stroopem. Stroop był oficerem...

Dzień którego nie zapomnę –...

Wiele dni było dla mnie naprawdę niezwykłych i wartych zapamiętania jednak dniem którego nie zapomnę były moje siódme urodziny. Było ciepłe lato a ja jak...

Kain i Abel – streszczenie interpretacja...

Streszczenie Epizod o Kainie i Ablu dotyczył czasów nieco późniejszych niż grzech pierworodny Adama i Ewy ale funkcjonuje jako jego efekt. Kain był starszym...

Czarnoksiężnik z Archipelagu –...

Streszczenie Tylko w milczeniu słowo tylko w ciemności światło tylko w umieraniu życie:na pustym niebiejasny jest lot sokoła. Pieśń o stworzeniu Ea 1. Wojownicy we mgle...

Dzieci z Bullerbyn – streszczenie...

Streszczenie Pewna dziewczynka o imieniu Lisa ma siedem lat i mieszka w Bullerbyn – niedużej wiosce na południu Szwecji. Ma dwóch braci – ośmioletniego...

Sonet szalony – interpretacja...

„Sonet szalony” Leopolda Staffa to wiersz pochodzący z tomu „Ptakom niebieskim” (1903). Jest on wyrazem filozofii pochwały życia i twórczej...

Buszujący w zbożu – opracowanie...

Geneza „Buszujący w zbożu” (powieść J. D. Salingera wydana w 1951 r.) ma formę pamiętnika spisywanego przez Holdena Caulfielda (gł. bohatera) a utrzymana jest...

Szare eminencje zachwytu – interpretacja...

Wiersz „Szare eminencje zachwytu” doskonale wyraża program artystyczny Mirona Białoszewskiego. Poeta wielokrotnie łączył w swej twórczości elementy wysokie...

Na lipę - interpretacja i analiza...

Fraszka „Na lipę” przedstawia radości wiejskiego spokojnego życia (topos arkadyjski). Tytułowe drzewo zwraca się do człowieka przechodzącego obok: Gościu...